Oud worden komt met
gebreken. Honden kunnen net als mensen gebreken krijgen, hieronder
worden er een aantal genoemd.
* arthrose (gewrichtsproblemen),
* slechter zien en horen
* nierproblemen
* niet meer zindelijk zijn
* tumoren (of vetbultjes)
* vermageren
* verminderde hersenfunctie (dementie)
Symptomen bij een hond met artrose
De oudere hond met artrose zijn: minder actief, ze kunnen moeilijker in
de benen komen, bij het beginnen van lopen zijn ze stijf, naarmate dat
ze wat verder lopen, gaat het beter. Uitingen van pijn.
De slijtage kan in
alle gewrichten voorkomen, zowel in voor- als achterpoten en in de rug.
Honden met pijn, luisteren vaak minder en komen niet zo snel meer naar
je toe als je ze roept. Ze gaan hun eigen gangetje en eigen tempo. Soms
gaan ze liggen onder de wandeling. Ze zijn vaak niet zo enthousiast meer
als ze gaan wandelen. Ook zijn honden wel eens humeurig als ze pijn
hebben, dat ze zo van zich afsnauwen.
Door een onderzoek bij de dierenarts kan je er achter komen of je hond
artrose heeft. Er zijn veel middeltjes op de markt om de gewrichten
soepel te houden. Onze oudere honden hebben veel baat bij Glucosamine/Chondroitine
& MSM.
Symptomen bij slechter zien en horen
Oudere honden die
slechter kunnen zien, lopen vaak op hun gevoel achter je aan. Het kan
wel eens zijn dat ze een ander pad insteken en je zo kwijtraken.
Symptomen bij
nierproblemen
* honden krijgen minder eetlust
* meer drinken en plassen
* slechte adem
* vermageren
* overgeven en/of diarree
* lusteloos of zwak
Door middel van een bloedonderzoek de Creatinine en Ureum worden
in het bloed gemeten, kunnen ze zien of er nierproblemen zijn.
Hartproblemen bij een oudere hond
Symptomen
* honden met een hartprobleem hebben minder uithoudingsvermogen en zijn
sneller vermoeid
* hoesten voornamelijk na rust of tijdens rust
* vermageren of juist een dikke buik, doordat ze vocht vasthouden
Bij hartpatiëntjes wordt er gekeken naar de slijmvliezen van mond en
ogen. Bij een gezonde hond is dit roze. Bij een hartpatiëntje kan het
slijmvlies roder of bleker zijn. De CRT (capillary refill time) is
verlengd bij hartpatiëntjes, dit kan je testen door op het slijmvlies
van de wang te drukken, het ingedrukte plekje moet binnen een seconde
weer roze worden.
BIj een onderzoek wordt er geluisterd naar het hart, de frequentie is
hierbij heel belangrijk (het aantal slagen per minuut) maar ook
bijgeluiden en de regelmatigheid van het hart zijn belangrijk. Longen
worden beluisterd. De pols moet goed voelbaar zijn en moet krachtig zijn
en in overeenstemming met het hartritme.
We waren ooit met Keshia bij de dierenarts, deze dierenarts was aan het
luisteren en griste ineens Keshia van tafel en begon te mopperen. Hij
voelde geen pols. We waren met Keshia bij de dierenarts omdat ze steeds
flauwviel tijdens spelen.
Als honden vocht vasthouden in de buik kan een dierenarts dit meten door
de omvang van de buik te beoordelen. Voor verdere hartonderzoeken kan je
een röntgenfoto maken, of een echo en een ECG (elektrocardiogram).
Bij Keshia hebben ze ooit een ECG gemaakt, maar dat bracht niet veel
duidelijkheid. We wisten immers al dat ze een hartruisje had. Dat het
hart niet goed werkte, meer konden ze naar aanleiding van de ECG ook
niet vertellen. Een echo van het hart moet gemaakt worden bij een echo
specialist H. Garretsen.
Medicijnen
Voor honden
waarvan blijkt dat ze een hartprobleem hebben, deze kunnen veelal een
geschikt medicijnen krijgen zodat de klachten verminderen. Het hart moet
goed ondersteund worden en men moet voorkomen dat het hart nog meer
achteruit gaat
Ook voor hartpatiëntjes geldt dat een goede voeding een ondersteunende
factor kan geven. Wij hebben onze 11 jarige Keshia op vers vlees gezet.
In 2005 had Keshia heel veel last van benauwdheid, hoesten, vocht achter
de longen, ze was lusteloos. Allereerst zijn we naar de dierenarts
gegaan en kregen vochtafdrijvers mee, ze had vocht achter de longen. Dit
werd naarmate de tijd verstreek erger. Ze moest meer vochtafdrijvers
hebben. In maart 2006 ging het slecht met meerdere van onze shelties,
waaronder Keshia. Ze hoestte haar longen uit het lijf, de hele dag door.
Zelfs met de vochtafdrijvers erbij. In maart 2006 hebben we al onze
shelties over gezet naar vers vlees en vanaf dat moment zagen we een
sterke verbetering. Het hoesten werd steeds minder totdat het amper nog
voorkwam. Ze krijgt inmiddels geen vochtafdrijvers meer, ze hoest amper
nog. Alleen na een lange nacht slapen, kan ze wel eens een hoestje
geven. Maar dan is het een kort licht hoestje. Keshia is fitter en
actiever en ook nog eens heel veel afgevallen. Keshia krijgt reguliere
hartmedicatie en daarnaast nog een homeopathisch middel om het hart te
ondersteunen. Keshia is allergisch voor het medicijn wat bij haar
hartkwaal past, vandaar dat ze nu gecombineerd medicijnen krijgt voor
het hart.
|